روزى كه آغاز مى كنى ، تنها به رسيدن مى انديشى ..
روزى كه مى رسى ، مى فهمى كه اين تازه گام نخست بوده و تو راه درازى در پيش دارى ...
اين رو نخستين بار تو ١٨.. ١٩ سالگى فهميدم ، زمانى كه بر بلنداى چكادى بلند ايستادم ...
روزها كشيد تا كه بفهمم ، هدف فقط و فقط زندگى ه ،
نه چيز ديگه ...
پس از اون .. لبخند زدم ، دوست داشتم ، گذشتم و با انديشه ى فرداى بهتر ، امروز رو زندگى كردم ...
من شايد كوهنورد نموندم ، اما كوهستان بخش بزرگى از وجود من شد ... و من هنوز هم ، كوه نوردى رو زندگى مى كنم ...
سورن 🌹